Robert (64) kreeg een longembolie na een lange vlucht

Zijn vakantie in Fuerteventura had zomaar fataal kunnen aflopen. Twee uur voordat Robert den Bremer (64) zou terugvliegen naar Nederland, besloot hij toch maar even naar de dokter te gaan vanwege een benauwd gevoel. Het bleek een longembolie te zijn. Voor hij het wist, lag hij in een Spaanse ambulance op weg naar het ziekenhuis.

Geschiedenis

“In 2012 heb ik al eens een longembolie gehad. Na zes maanden bloedverdunners slikken, mocht ik daar toen mee stoppen. Vanaf die tijd ben ik nog meer gaan sporten en eigenlijk heb ik nooit meer klachten gehad. Tot afgelopen Kerst dan.”

De vakantie ging naar Morro Jable, het zuidelijkste puntje van Fuerteventura. Voor Robert betekende dat een lange reis. “Ik woon in Friesland. Dan is het eerst twee uur rijden naar Rotterdam en vervolgens nog vijf uur in het vliegtuig zitten. Toen we aankwamen belandden we in een bus die vrijwel alle hotels afging om mensen af te zetten. Na tweeënhalf uur waren wij als laatsten bij ons hotel. Zo gaar als boter.”

Spierpijn in de kuit

Na een dag luieren bij het zwembad, begonnen de problemen. “Ik kreeg last van mijn kuit. Het voelde als spierpijn. Omdat er niets te zien was, gingen er nog geen alarmbellen af. Na een paar dagen werd de pijn minder, maar het stijve gevoel bleef. De laatste avond liepen we van een restaurant terug naar het hotel. Het was even klimmen en opeens kreeg ik geen lucht meer. Even later ging het wel weer. We zijn toen op tijd naar bed gegaan want we moesten de volgende ochtend om tien uur naar het vliegveld.”

Die ochtend was Robert benauwd. “Van het tandenpoetsen was ik al helemaal buiten adem. Toen mijn vriendin voorzichtig vroeg of ik toch niet even langs de dokter wilde gaan, zei ik tot haar verbazing meteen ja. Geen idee waarom, maar ik had een slecht voorgevoel.”

De huisartsenpost was tegenover het hotel. De arts sprak nauwelijks Engels, maar toen Robert het woord ‘trombosis’ uitsprak, zat hij meteen op het puntje van z’n stoel. “Er werd een longfoto gemaakt en bloed afgenomen. De uitslag was er snel. Longembolie. Ik kreeg twee injecties voor de bloedverdunning en er stond binnen vijf minuten een ambulance voor mij klaar. Uiteindelijk heb ik zes dagen in het ziekenhuis gelegen.”

Robert vindt het belangrijk dat er meer onderzoek wordt gedaan naar trombose.
Jij ook?

Ja, ik wil ook dat er meer trombose-onderzoek wordt gedaan.

Niet vliegen

Het ontslag uit het ziekenhuis was een opluchting. Maar Robert kreeg nog een verrassing te horen: Drie weken niet vliegen. “De arts maakte duidelijk dat vliegen in deze fase levensgevaarlijk zou zijn. Een niet opgelost bloedpropje kon dan door de druk in het vliegtuig gemakkelijk losschieten.”

De gedwongen extra vakantie eindigde drie weken later met de onvermijdelijke terugreis. “Dat was niet fijn. Hoewel ik al een maand twee keer per dag Apixaban slikte, zag ik behoorlijk op tegen de vliegreis. Gelukkig kon ik een ruime plaats krijgen met veel beenruimte. Ook heb ik tijdens de reis regelmatig gelopen. Maar je mag weten dat ik blij was toen ik geland was.”

Oorzaak

Het is al langer bekend dat lange vliegreizen het risico op trombose verhoogt. Ook Robert heeft dit aan den lijve ondervonden. Eenmaal thuis nam hij meteen contact op met de huisarts. “Ik wilde graag zo snel mogelijk naar het Leids Universitair Medisch Centrum. Als tekstschrijver heb ik in het verleden al eens voor de Trombosestichting gewerkt. Zodoende wist ik dat LUMC veel onderzoek doet naar trombose en op dit gebied een van de beste medische centra van Nederland is.”

Inmiddels is Robert onderzocht bij LUMC. De oorzaak blijkt genetisch te zijn. “Ja, gevalletje pech. Een leven zonder medicijnen zit er niet meer in. En dat moet ik maar accepteren. Het voelt alsof je niet meer gezond bent. Maar goed, ik mag blij zijn dat ik nog leef. Als ik die ochtend was gaan vliegen, had ik dit niet na kunnen vertellen.”