Lars (16 jaar) kreeg een hersenbloeding
Ieder uur krijgen 11 mensen trombose!
Kunt u zich voorstellen dat u een trombose krijgt? Het overkwam Lars Broersma, hij kreeg een hersenbloeding toen hij pas 8 jaar oud was. Lees hier zijn verhaal.
Pas 8 jaar oud
“Ik kreeg voor het eerst trombose toen ik 8 jaar oud was. Ik had al dagen enorme hoofdpijn en in het ziekenhuis is er een CT scan gemaakt waaruit bleek dat ik een hersenbloeding had. Ik moest meteen met de ambulance naar het UMCG in Groningen. Daar hebben ze verder onderzoek gedaan en toen bleek dat ik een sinustrombose had. Hierdoor was het hersenweefsel beschadigd en was die bloeding ontstaan. Ik moest toen 2 keer per dag Fraxiparine injecties in de buik hebben, wat heel vervelend en pijnlijk was. Thuis moest m’n moeder dit 3 maanden lang, 2 keer per dag doen. Ik vond dat vreselijk.”
Ze vonden niks afwijkends
“In het UMCG zijn allerlei onderzoeken gedaan om de oorzaak van de sinustrombose te vinden, maar ze hebben niks afwijkends kunnen vinden waardoor ik na 3 maanden Fraxiparine mocht stoppen hiermee.”
Helaas kwam de trombose 4 jaar later weer terug
“Dit keer in een slagader van mijn bovenbeen. Hier zat een groot stolsel van 5 cm. Van dit stolsel waren kleine stukjes afgebroken die klem zaten in de slagaders van mijn enkel waardoor mijn voet helemaal geen zuurstof meer kreeg en eigenlijk aan het afsterven was. Het was extreem pijnlijk en het zag er erg akelig uit. Mijn voet was paars/rood/wit, net marmer. Ik moest opgenomen worden op de kinder- IC van het UMCG waar ze van alles hebben gedaan om mijn voet te redden. Ik heb daar 4 weken gelegen en heb zelfs een paar dagen aan de beademing gelegen.”
Best heftig allemaal en ik heb veel pijn gehad
“Gelukkig is het allemaal goed gekomen en hebben ze mijn voet kunnen redden. Maar het was een hele spannende tijd. Mijn tenen zijn zwart geworden en de huid en nagels zijn eraf gegaan, wat er heel akelig uit zag. Maar ik ben heel blij dat ik mijn voet niet ben kwijt geraakt! Dat zou nog veel erger zijn geweest.”
Wat is de impact van trombose op je leven?
“Na de sinustrombose heb ik door de hersenbeschadiging een tijdlang moeite gehad met praten. Ik kon heel moeilijk op woorden komen, ook had ik minder kracht in de rechter kant van mijn lichaam. Dat was heel vervelend en moeilijk, vooral op school. Maar dit is gelukkig in de loop van de tijd allemaal weer volledig hersteld. Door de trombose in mijn bovenbeen is de doorbloeding van mijn voet niet optimaal en dit merk ik soms als ik bijvoorbeeld aan het hardlopen ben.”
Levenslang bloedverdunners
“Omdat ik nu meerdere keren trombose heb gehad moet ik nu levenslang aan de bloedverdunners. Eerst moest ik via de trombosedienst iedere 2/3 weken mijn INR laten controleren bij het prik lab. Best wel een gedoe omdat ik voor school daar naartoe moest. Later heb ik zelf leren prikken via een vingerprik. Dit was een stuk handiger. Nu heb ik andere medicijnen en hoef ik niet meer gecontroleerd te worden. Dat is een stuk beter. Geeft meer vrijheid en minder het gevoel dat je ziek bent.”
Bang voor herhaling
“In het begin was ik af en toe wel bang dat ik het weer zou krijgen, maar gelukkig gaat het nu met de medicijnen al vier jaar goed. Dit geeft mij wel weer vertrouwen dat het goed zal blijven gaan. Wel is het vervelend dat er ondanks uitgebreid onderzoek niet is ontdekt waardoor ik trombose heb gekregen. Dat maakt mij wel eens onzeker, maar ik probeer daar niet teveel aan te denken.”
