Erik is dagelijks bang voor een bloeding…
“Op vakantie in Griekenland kreeg ik hoofdpijn”, vertelt Erik. “De pijn werd steeds erger. Ik moest overgeven, kon niet meer slapen. Toen viel plotseling de helft van mijn lichaam uit. Ik kon nauwelijks praten, liep als een zombie. Thuis ging ik direct naar het ziekenhuis. Bleek de helft van mijn hoofd vol bloed te zitten. Ik was maar net op tijd…”
Ontmoet Erik. Tot voor kort wijkagent in Aalsmeer, nu 59 jaar. Erik slikt bloedverdunners. Net als 1,5 miljoen andere Nederlanders. Om trombose te behandelen of te voorkomen.
Daarom bloedverdunners
Bij trombose raakt een bloedvat verstopt door een bloedstolsel. Schiet het stolsel los, dan kan het ook verderop in het lichaam een verstopping veroorzaken. In de longen. Of in de hersenen. Om trombose te voorkomen, gebruiken mensen daarom bloedverdunners. Als ze last hebben van boezemfibrilleren bijvoorbeeld, of met een kunstklep in hun hart leven.
Niet slikken is geen optie. Maar bloedverdunners geven ook een verhoogd risico op ernstige – levensgevaarlijke – bloedingen, zoals bij Erik. Daarom is onderzoek naar antistollingsmiddelen zonder bloedingsrisico zo belangrijk. Hopelijk wilt u daar vandaag voor geven. Leest u anders nog even door.
JA, ik geef voor onderzoek naar veilige bloedverdunners
Erik was 31 jaar toen hij voor het eerst een trombosebeen kreeg: “Het werd dik, rood, deed hartstikke zeer. Mijn been leek te ontploffen. Trombose? Ik was in de kracht van mijn leven!”
Altijd alert
Maar dat kan dus. Zo begon Eriks leven met bloedverdunners. Een leven waarbij hij dag en nacht alert moet zijn.
“Als ik iets tegen mijn hoofd krijg, kan het gebeurd zijn. Laatst nog, toen ik in de tuin werkte. Moet ik meteen naar het ziekenhuis voor een scan. Terugkijkend was die bloeding op vakantie ook begonnen toen ik mijn hoofd stootte aan het autoportier – acht weken daarvoor. Acht weken zonder dat ik iets door had!”
Als wijkagent was Erik altijd op zijn hoede: “Ik werkte vaak alleen. Stel, ik zou in een vechtpartij belanden. Dan zou ik een groot risico op inwendige bloedingen lopen. Ik moest ook dingen laten, te gevaarlijk. Ik deed bijvoorbeeld niet mee aan schietoefeningen met paintball pistolen.”
Op z’n Cruijffs
Als hij trombose en zijn bloedverdunners in een woord moet omschrijven, kiest Erik voor ‘sluipmoordenaars’. En op z’n Cruijffs: “Je hebt het pas door, als het bijna te laat is.”
Erik heeft al zijn hoop gevestigd op nieuwe behandelingen van trombose. Daar doen onderzoekers zoals dr. Coen Maas van het UMC Utrecht onderzoek naar. Het doel: medicijnen ontwikkelen die trombose voorkomen zonder dat dat een bloedingsrisico geeft.
Ja, ik geef voor onderzoek naar veilige bloedverdunners
De Trombosestichting wil onderzoek zoals dat van dr. Maas graag mogelijk maken. Maar dat kan alleen met de steun van betrokken Nederlanders. Alleen samen realiseren we een doorbraak waardoor Erik en alle andere mensen die bloedverdunners slikken niet meer bang hoeven te zijn voor gevaarlijke interne bloedingen.
Help mee!
Met uw gift van 5, 10, 25 euro of zelfs meer, levert u een onmisbare bijdrage aan onderzoeken naar nieuwe antistollingsmedicatie zonder bloedingsrisico, zoals dat van dr. Maas. Helpt u mee? Medicijnen zonder bloedingsrisico betekenen zoveel meer rust en minder angst voor patiënten die dagelijks hiermee leven. U kunt er zelfs levens mee redden. Dank u wel!
Ja, ik geef voor onderzoek naar veilige bloedverdunners
