Antsy rent de halve Slachtemarathon voor de Trombosestichting

‘Trombose heeft niet alleen impact op mij, maar ook op mijn gezin.’

Antsy Hogenhuis (44) is net de 40 gepasseerd, als zij op de Spoedeisende Hulp (SEH) belandt met trombose in haar been. Een paar dagen later belandt zij opnieuw op de SEH, ditmaal met longembolieën. De oorzaak van haar trombose is helaas nooit gevonden. Dagelijks heeft ze nog met de gevolgen van trombose te maken. “Toch heb ik het hardlopen opgepakt en daag ik mezelf uit om op 15 juni 2024 de halve Slachtemarathon (van Wommels naar Raerd) te lopen voor de Trombosestichting. Helpen jullie mij mee?”

De pijn was geen zweepslag
“In september 2020 kreeg ik corona, waar ik maar moeilijk van herstelde. Ik bleef moe en kortademig. In januari 2021 kon ik langzaam weer beginnen met hardlopen om opnieuw conditie op te bouwen. Ik kreeg helaas last van uitstralingspijn in mijn kuit. Ik dacht zelf aan een zweepslag of een hernia, maar de fysiotherapeut vertrouwde het niet en stuurde mij meteen door naar de huisarts.

De huisarts dacht niet direct aan trombose, aangezien mijn been niet verkleurd was en ook niet warm aanvoelde. De volgende ochtend heb ik voor de zekerheid mijn D-dimeerwaarde laten prikken en bleek deze veel te hoog te zijn. Na een scan in het ziekenhuis, bleek er op verschillende plekken in mijn kuit en lies trombose te zitten.

Enkele dagen na deze diagnose kreeg ik veel pijn bij mijn borst en rug. Ik had moeite met ademhalen en een gevoel van algehele malaise. Op een gegeven moment begon ik in paniek te raken, omdat ik voelde dat het niet goed was. Mijn gevoel bleek te kloppen. Op de SEH bleek dat er op verschillen plekken in de haarvaten van mijn longen bloedstolsels zaten. Naast een trombosebeen had ik nu dus ook longembolieën.”

Oorzaak onbekend
“De oorzaak van de trombose hebben ze niet kunnen vaststellen. Ik rook niet, ik gebruik geen anticonceptie en ik sport regelmatig. Mogelijk komt het door de corona, maar dat kan niet met zekerheid gezegd worden. Omdat de oorzaak niet bekend is, moet ik levenslang bloedverdunners blijven slikken en wekelijks mijn INR (bloed)waarde meten. Daarnaast heb ik ook nog het posttrombotisch syndroom (PTS) overgehouden, wat betekent dat ik nog altijd pijn in mijn linkerbeen heb.”

De impact van trombose
“Ik woon samen met mijn dochter Iris (15) en zoon Koen (13). Mijn trombosebeen en longembolieën hebben veel impact gehad op hen, vooral op mijn dochter. Als ik nu eens benauwd ben, maakt zij zich meteen ongerust. Trombose heeft dus niet alleen impact op mij, maar ook op het gezin. Door deze ervaring ben ik wel meer van het leven gaan genieten. Pluk de dag, je leeft maar één keer en je weet niet voor hoelang!”

Wilt u Antsy helpen om de finishlijn te bereiken?
Ja, ik help Antsy de finish over!