Het verhaal van PTS-patiënt Lowie Bijvelds
PTS heeft het leven van Lowie Bijvelds totaal veranderd
De verrassing was groot bij Lowie Bijvelds (59 jaar) toen hij ineens trombose kreeg. Als fervent sporter kwam hij zelfs bijna nooit bij een huisarts. De diepveneuze trombose in z’n been heeft z’n leven totaal veranderd. Met name toen hij geconfronteerd werd met het posttrombotisch syndroom. Lees hier zijn verhaal.
“PTS heeft mijn leven totaal veranderd. Sporten gaat al lang niet meer en ook mijn werk als metaalbewerker ging steeds slechter.”
Waarschijnlijk liep Lowie al enige tijd rond met trombose. Maar de herkenning van de symptomen verliep bij hem uiterst stroef.
Ondragelijke pijn
“Mijn onderbeen deed pijn en ik had erge krampen en pijnsteken” vertelt Lowie, die gedurende het gesprek af en toe moet gaan staan. “Mijn huisarts deed het af als jicht of hielspoor. Na een lange tijd van klachten werd het been helemaal dik en opgezwollen. Het werd alsmaar erger. Op het laatst kon ik gewoon niet meer staan. De pijn werd zo ondraaglijk dat ik op gegeven moment riep: ‘Haal dat onderbeen er maar af’.”
Naar huis gestuurd zonder verdere uitleg
Lowie werd doorverwezen naar een nabijgelegen ziekenhuis, waar men na een echo tot de conclusie kwam dat het trombose was. Hij kreeg meteen antistolling toegediend. Het protocol was 6 maanden bloedverdunners slikken en daarna stoppen. Het zou een eenmalig iets zijn dat vlug zou verdwijnen. Hij werd naar huis gestuurd zonder verdere uitleg of informatie.
Ik was in topconditie
Ik begreep het niet. Ik was heel sportief, liep elke dag hard en reed zelfs wereldkampioenschappen zijspanmotorcross en daarna deed ik aan mountainbiken. Ik was in topconditie.
De vrouw van Lowie vertrouwde het niet. Al googelend kwam zij bij het Maastricht UMC terecht. De overstap was snel gemaakt. Na onderzoek bleek dat Lowies hele rechteronderbeen dicht had gezeten. Er waren ook klepjes in de ader beschadigd. Lowie kreeg nu ook een steunkous aangemeten.
Ondertussen kreeg hij ook nog een nieuwe trombose in zijn voet. Daardoor moeten de bloedverdunners levenslang ingenomen worden.
Nieuwe domper
Helaas volgde er een nieuwe domper. De klachten hielden aan en bij verder onderzoek bleek dat Lowie leed aan PTS. Lowie ervaart het leven na trombose en met PTS als zwaar. Maar ondanks de teleurstellingen staat Lowie nog altijd positief in het leven.
“Het allerergste vind ik de druk op mijn been. Het zware gevoel en het continu moeten wisselen van staan, zitten en lopen. Dat maakt dat ik in korte tijd doodmoe ben. Aan het einde van de dag ben ik doodop en kan ik alleen nog maar liggen. Toch probeer ik positief te blijven. Ik heb geleerd om vooral te kijken naar wat ik nog kan en geniet gelukkig nog elke dag. Maar nu moet ik weer even gaan staan.”
In aanloop naar 13 oktober, Wereld Trombose Dag, collecteren wij voor betere behandelingen ‘op maat’, betere medicijnen en levensreddend onderzoek zoals dat van dr. Nick van Es (Amsterdam UMC) en prof. dr. Henri Versteeg (LUMC). Zij onderzoeken waarom sommige kankerpatiënten een hoog risico lopen op trombose, hoe dat tijdig ontdekt kan worden en hoe patiënten uit voorzorg behandeld kunnen worden.
Doneer nu of maak een collectebus aan.
Doneer voor levensreddend onderzoek
