Trombose op vakantie
Simon de Vries (69 jaar) geniet al een tijdje van zijn pensioen. Hij kreeg trombose op vakantie. Lees hier zijn verhaal. Wilt u ook uw ervaringen met trombose delen op onze website? Stuur dan in het kort uw verhaal met als onderwerp “Mijn verhaal” naar tsn@trombosestichting.nl.
Ik kreeg trombose op vakantie
Het is oktober 2012. Na 42 jaar werken ben ik net met pensioen en heb met mijn vrouw van een leuke vakantie genoten in Zuid-Frankrijk. Hum, vakantie? Nu heb ik eigenlijk altijd vakantie! Mijn echtgenote en ik trekken wat door de Pyreneeën en besluiten dan via de route van het Centraal massief midden door Frankrijk weer naar huis te rijden. Meestal rijd ik, zij vindt de bochtige route wat vermoeiend. Normaal pakken we onderweg een hotel maar het rijdt zo lekker dat we maar even doorpakken.
Alléén mijn rechterbeen… Het prikt, is een beetje gevoelloos en zelfs bij het wandelingetje op een parkeerplaats voelt het niet lekker. Rijd jij maar verder, zeg ik tegen mijn vrouw, dan pak ik Parijs wel weer. ‘s Avonds komen we thuis, lekker het bed in en morgen pakken we wel uit…
Dikke been en pijn op de borst
De volgende avond heb ik naast dat iets te dikke been wat pijn op de borst. Ik denk dat het komt door het uitpakken van wat zware spulletjes. Spier verrekt? De nacht daarna word ik wakker en heb moeite met inademen, de pijn is erger en ik word wat onrustig. Ik wil mijn vrouw niet wakker maken en wacht tot 7 uur. Dan zeg ik: “het gaat niet goed met me, bel alsjeblieft vast de dokter.”
We kunnen om 8.15 uur al terecht en ik krijg een jonge A.I.O. (zij redt feitelijk mijn leven!) Zij zegt, hm, ik weet het niet, u heeft wellicht een klaplong, maar niet het juiste postuur daarvoor. Dan is het mogelijk een embolie en anders weet ik het ook zo snel niet. Ga toch maar vlug door naar de eerste hulp van het Maxima Medisch Centrum, ik bel vast wel. In het ziekenhuis (ik word steeds benauwder) word aangesloten op het infuus en men wil een longfoto maken. Het lukt me niet om rechtop te staan voor de röntgenmachine en zo goed en kwaad als het kan worden de foto’s gemaakt.
Het is niet goed
De eerste hulp arts komt na 10 minuten snel binnenlopen en zegt: “het is niet goed”. Ik besef niet helemaal wat er aan de hand is, maar ik word opgenomen op de acute opname afdeling, compleet met infuus en zuurstof. Ik voel dat ik op die dag van een gezonde 60-er in één keer dik 90 jaar word, niets meer kan ik nog. Het blijkt dat ik een massieve dubbele longembolie heb, veroorzaakt door een trombose. Dat verrekte prikbeen op de terugreis uit Frankrijk dus! Ik heb erg veel geluk gehad en ben door het oog van de naald gekropen, zegt later mijn huisarts.
Er zijn in diezelfde week 3 patiënten binnengebracht en ik ben de enige die na revalidatie naar huis mag. Nu nog denk ik dat dat ook komt, omdat ik destijds actief power-yoga beoefende en mij dat heeft gered. Beheersing van de ademhaling en een goed stel longen. Maar vooral: niet roker. Maar wel een PTS aan overgehouden en soms rechtop in bed na een heftige droom, daarvoor sliep ik als een roosje.
Bewuster leven
Sindsdien leef ik bewuster en let meer op signalen. Ik nam bloedverdunners (antistollingsmiddelen) en testte mijn bloedwaarden. Ook draag ik regelmatig steunkousen, zeker bij reizen en lang moeten stilzitten. Twee jaar geleden, ik ben inmiddels in overleg met de huisarts gestopt met de bloedverdunners, krijg ik plotseling atriumfibrilleren. Weer naar het ziekenhuis en er wordt onmiddellijk een moderne bloedverdunner voorgeschreven door de hartspecialist: “en wel nú beginnen!”
Stolsels kunnen ook in het hart zelf ontstaan, temeer omdat ik wel meer hart onregelmatigheden heb geconstateerd. Ik ben heel blij met de snelle vooruitgang door het werk van de trombosedienst en het afstemmen van specialistische behandelingen tussen de ziekenhuizen. Hierdoor weer genieten van het pensioen!
Impact van trombose op uw leven?
Door trombose ben ik anders naar de signalen gaan kijken. Ik ben een klein jaar geleden een Facebook kennis verloren door trombose en daaropvolgende longembolie met fatale afloop, in Spanje, waar hij vakantie genoot. Had ik van hem maar signalen gehoord, denk ik dan.
Wat wil u nog meer vertellen?
Gelukkig heb ik ook kunnen voorkomen dat mijn bejaarde buurman als gevolg van trombose een embolie kreeg, gewoon door te vragen: Wat gebeurt er? Wat voel je? Hij was er op tijd bij, mooi.
