Tijdens een routinecontrole bleek dat ik een longembolie had

Fred Wajon (69 jaar) had net een uur spinning les achter de rug, toen hij gebeld werd door het ziekenhuis. Hij moest direct komen.

 

Wanneer kreeg u trombose?

Ruim 6 jaar geleden is mijn linkernier verwijderd vanwege een kwaadaardig gezwel. Jaarlijks werd na deze operatie mijn bovenbuik en rechternier door middel van een CT-scan gecontroleerd. Bij de CT-scan controle ruim vier jaar geleden werd er bij toeval een longembolie geconstateerd. Ik werd gebeld door het ziekenhuis met de oproep direct naar de eerste hulp te komen. Dit was mijn eerste ervaring met de gevolgen van een trombose.

Ik had toen helemaal geen klachten; sterker nog ik kwam net van de sportschool af waar ik een uur intensief spinning les had gehad. Ik kreeg direct medicatie en controle via de Trombosedienst. Het heeft mij toen verbaasd dat er nooit is achterhaald waarom ik een longembolie heb ontwikkeld. Na een half jaar de gebruikelijke medicatie geslikt te hebben, stopte de behandeling. Nooit meer controle daarna.

Twee jaar later was het weer raak

Begin 2017 werd ik plotseling duizelig en direct zeer kortademig. Ik had achteraf gezien wel af en toe wat vage klachten; soms wat kortademig bij lichaamsbeweging en af en toe hartkloppingen. Maar ik sloeg er geen acht op. Zou wel bij de leeftijd horen. De volgende dag geen klachten en de dag daarna weer naar de fitness. En daar ging het opeens mis; weer zeer kortademig. Toch maar naar de huisarts en het eerste wat zij deed, is mijn benen controleren. Ze merkte dat mijn linkerbeen wat dikker was dan het rechter en stuurde me onmiddellijk door naar de spoedeisende hulp alwaar ik diverse onderzoekingen kreeg. Op de röntgenfoto was niets te zien, maar het zuurstofgehalte in mijn bloed was erg laag. Een CT-scan liet echter alle alarmbellen bij de doctoren afgaan. Beide longen en longslagaders zaten vol met embolieën. Er was acute levensbedreiging.

Door het oog van de naald

Ik werd direct opgenomen, kreeg een injectie in de buik en Xarelto 20 mg. Het verplegend personeel en de behandelende artsen zaten in spanning of ik het wel zou overleven. Ik mocht het bed niet uit en moest zoveel mogelijk stil blijven liggen. Na 4 dagen mocht ik weer naar huis en toen vertelde men mij dat ik door het oog van de naald was gekropen. Xarelto moet ik de rest van mijn leven blijven slikken. Dit medicijn kan nierschade  veroorzaken en omdat ik één nier heb, wordt de nierwaarde nu regelmatig gecontroleerd. Met dit medicijn hoef ik niet naar een trombosedienst.

Toen ik thuis was sloeg mijn hart vele malen achterelkaar over, wat een zeer vervelende ervaring was. Ik kon eigenlijk niets en durfde de straat niet op. De cardioloog constateerde dat het hart zo hard heeft moeten werken om de longen nog van zuurstofrijk bloed te voorzien, dat de regelmaat er volledig uit was. Met verhoging van de bètablokker medicatie was dit probleem snel verholpen. Een CT-scan volgde nog voor een vermeende bloedprop in de aorta maar dat bleek loos alarm. Men zag wel dat alle stolsels waren verdwenen en de longen geen schade hadden opgelopen.

Vooralsnog heb ik geen last van de Xarelto.

Ik vind het vreemd dat er niet wordt nagegaan waarom ik trombose, en als gevolg daarvan longembolieën ontwikkel. Ik heb namelijk geen extreem hoge bloeddruk, geen hoog cholesterol, ik sport 2x per week en ik rook niet. In ben inmiddels 69 jaar. Bloedverdunners slikken is een symptoombestrijding. En ook vind ik het raar dat ik na de eerste longembolie waarvan de oorzaak onbekend is, nooit periodiek ben gecontroleerd. Als ik in de afgelopen 4 jaar een keer gecontroleerd zou zijn, dan was de ontwikkeling van longembolieën zichtbaar geweest. Nu heeft het bijna mijn leven gekost.

De impact van trombose op uw leven?

Toen de diagnose was gesteld, was de impact natuurlijk groot. Vooral toen men mij vertelde dat het levensbedreigend was. Gelukkig heb ik geen blijvende schade opgelopen en ben ik er nu wel rustiger onder. Blijft de vraag waarom ik zoveel embolieën heb ontwikkeld. En er is totaal geen nacontrole. Ik meet wel regelmatig het zuurstofgehalte in mijn bloed.

Wat wil u nog meer vertellen?

Dat mensen alert moeten zijn bij vage klachten, zoals een verdikt been en soms hijgen bij geringe inspanning.

Wat vindt u van het werk van de Trombosestichting?

Het werk van de Trombosestichting betekent voor mij bijzonder veel. Vooral het onderzoek naar het ontstaan van trombose.

———-

Wilt u ook uw ervaringen met trombose delen op onze website? Stuur dan in het kort uw verhaal met als onderwerp “Mijn verhaal” naar tsn@trombosestichting.nl.