Lex Verzijlbergen is fitter dan tien jaar geleden

9 november 2021

Lex Verzijlbergen (68 jaar) werkte als chef bij de politie. Werkweken van 80 uur in de week waren normaal en hij at ‘heel veel ongezonds’. Jarenlang slikte hij meerdere medicijnen, maar nu blijft het bij een pilletje om trombose te voorkomen. Lees hier zijn verhaal.

 

Een trombosebeen

In 2006 kreeg Lex Verzijlbergen een trombosebeen tijdens een lange vlucht uit Curaçao: “Al in het vliegtuig werd mijn been dikker. De huisarts verwees me naar het ziekenhuis. De radioloog zag niets op de echo en zei dat ik maar weer terug moest naar de huisarts. Ik had daar geen vrede mee en uiteindelijk kon ik naar een ander ziekenhuis. Daar zagen ze de trombose wel. Ik kreeg meteen antistollingsmiddelen. Eerst injecties, daarna medicijnen.”

 

Wapen inleveren

Verzijlbergen werkte op dat moment bij de politie als chef operationele zaken in Amsterdam Oost en Zuid-Oost: “Ik merkte dat ik door de medicijnen snel blauwe plekken kreeg en dus moest oppassen met fysiek contact. De gevechtstrainingen kon ik niet meer doen. Het gevolg is dan dat je je vuurwapen moet inleveren. Dat is mentaal voor een politieman echt een grote stap. Officieel mag je dan ook niet meer naar buiten. Soms had ik er stiekem lak aan, als mijn collega’s me nodig hadden. Als er iemand was omgebracht, ging ik er ’s nachts wel naartoe ter ondersteuning van mijn mensen.”

 

33 kilo afvallen

In 2010 kreeg hij opnieuw een medische wake-up-call in het buitenland. In Frankrijk bleek dat hij ook een hartritmestoornis heeft. Ook zijn bloeddruk was veel te hoog. Naast de bezoekjes aan de trombosedienst, moest hij nu dus ook rekening houden met andere medicijnen om onder andere de bloeddruk laag te houden. Hij lacht bij de vraag of het leven op het bureau lijkt op dat in politieseries, waar altijd een doos donuts op tafel staat: “Ik at inderdaad ook heel veel ongezonds”. Na zijn pensioen gooide hij het roer om. Gezond eten met veel groente en fruit en weinig koolhydraten. En drie keer per week cardiotraining in de sportschool en een keer golfen. Hij viel 33 kilo af.

“Ik voel mij veel beter dan tien, vijftien jaar geleden. Mijn bloeddruk is nu ook prima, dus andere medicijnen heb ik niet meer nodig. Alleen mijn antistollingsmedicijnen nog. Nu ik zelf mijn INR-waarde kan meten, hoef ik niet meer naar de trombosedienst, dus ik heb er weinig last van. En ik weet niet of het medisch klopt, maar ik heb het gevoel dat mijn gezonde leefstijl ook helpt om de waarde stabiel te houden. Het gaat in elk geval nu helemaal prima.”

 

Deel ook uw verhaal?

Lees de verhalen van Talitha, Bart en Jan. Wilt u uw verhaal ook delen? De herkenning doet vaak veel lotgenoten goed.

Lees hier meer 

Andere patiëntenverhalen

Jan Vogel

En waarom koos Jan voor vrijwilligerswerk bij de Trombosestichting?

Deel uw verhaal