Sandy (45) slikte antistolling en kreeg toch een longembolie

Twee dagen nadat er een trombosebeen was vastgesteld werd Sandy Nibbering (45) heel benauwd wakker. Bij de huisartsenpost werd ze gerustgesteld. Een nieuwe trombose? Onmogelijk. Gewoon onschuldige hyperventilatie. Een paar uur later werd ze nóg zieker wakker. Weer het advies: probeer te slapen. Gelukkig deed ze dat niet.

“Ik werd benauwd wakker. En heel vreemd: uit het niets begon ik te huilen. Een oerhuil. ‘Dit gaat niet goed’, zei ik tegen mijn man. We zijn naar de huisartsenpost gegaan. Het was twee dagen na een beentrombose en ik slikte dus net antistolling. De arts vermoedde dat ik door alle spanning in paniek was geraakt. Gewoon hyperventilatie. Dat vond ik gek, want ik was echt niet ondersteboven van die trombose. We hadden die avond gezellig tv gekeken. Toch ging ik er maar in mee.”

Hyperventilatie
“Later die nacht werd ik weer wakker. Het tintelde van mijn voet tot mijn hoofd en ik was kortademig. Ik dacht dat ik een beroerte kreeg. We belden opnieuw de huisartsenpost. Weer het advies: probeer te slapen, het is hyperventilatie. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest, maar ik aanvaardde het. Mijn man vertrouwde het niet en belde 112. Het ambulancepersoneel zag wel meteen dat het serieus mis was. Ik kreeg meteen zuurstof, waardoor de rit naar het ziekenhuis eigenlijk fijn was.”

Engel met baard en sportschoenen
“Het bleek dat ik een dubbele longembolie had. De arts vertelde later dat het heel soms voorkomt dat iemand niet goed reageert op DOAC’s, het type antistolling dat ik slikte. Gewoon pech. Hij zei ook: ‘Je hebt een engel op je schouder gehad.’ Dat kan, maar dan wel een met een baard en sportschoenen. Mijn engel was mijn man. Als ik alleen was geweest, had ik het denk ik laten gaan. Dan was het de vraag  of ik nog wakker zou zijn geworden.”

Herstel
“Na de beentrombose en longembolie moest ik veel rusten. Daardoor speelde een oude hernia op, dus kreeg ik een operatie. Het herstel van alles duurde echt lang, ook omdat ik al jaren chronische hoofdpijn had. Met het hele zwikkie kwam ik in een revalidatietraject, dat me veel goed heeft gedaan. Ik kreeg psychologische ondersteuning, fysiotherapie en startte weer met sporten. Dat soort nazorg krijg je gewoonlijk na een trombose niet, terwijl dat zo kan schelen. Ik hoor vaak dat mensen na een longembolie angstig zijn. Kun je weer veilig sporten?”

Coronavirus
“Natuurlijk ben ik wel extra voorzichtig vanwege het coronavirus en leef mee met patiënten. Die benauwdheid is afschuwelijk. Och, denk ik als ik het nieuws volg: nu liggen zij er zo bij. En zij hebben het nog veel erger dan ik destijds. Dat raakt me. Ik weet als geen ander dat het na zo’n ingrijpende gebeurtenis even duurt voor je je vertrouwen weer terug hebt.”

Meer aandacht voor preventie en nazorg
“Het is goed als er meer aandacht komt voor trombose en tromboseonderzoek. Dat is ook een belangrijke reden om mijn verhaal te delen. Bij mijn beentrombose dacht de huisarts eerst aan een kuitblessure. Bij mijn dubbele longembolie was de diagnose eerst hyperventilatie. Ondertussen zat er een tikkende tijdbom in mijn lijf. En nu neem ik het mijn hele leven mee, omdat ik altijd antistolling blijf slikken. Met betere preventie, een snellere diagnose en goede nazorg voorkom je veel leed.”